Drie magnetische circuitclassificatiemethoden voor permanente magneetmotoren

Geclassificeerd op basis van de positie van de permanente magneet

Afhankelijk van de verschillende posities van permanente magneten, kunnen ze worden onderverdeeld in roterend pooltype en roterend ankertype. Figuur (a) toont een magnetische circuitstructuur met een roterende pool, waarbij de permanente magneet zich op de rotor bevindt en het anker stationair is. Deze structuur wordt gebruikt in zowel synchrone motoren met permanente magneet als borstelloze gelijkstroommotoren; Figuur (b) toont de magnetische zone-circuitstructuur van een roterende motor, waarbij de permanente magneet zich op de stator bevindt en het anker roteert. De gelijkstroommotor met permanente magneet neemt deze structuur over.

Ingedeeld op basis van het type permanent magneetmateriaal dat wordt gebruikt

Afhankelijk van de soorten permanente magneetmaterialen in de motor, kan deze worden onderverdeeld in een enkele structuur en een hybride structuur. In een motor wordt het gebruik van slechts één type permanent magneetmateriaal een enkele structuur genoemd, en de overgrote meerderheid van de motoren gebruikt dit type structuur. Als er twee of meer permanente magneetmaterialen in dezelfde motor worden gebruikt, wordt dit een hybride structuur genoemd. Hybride structuren maken doorgaans gebruik van twee soorten permanente magneten met verschillende prestatiekenmerken, waarbij sterke punten worden benut en zwakke punten worden vermeden, de voordelen van permanente magneetmaterialen volledig worden benut, de motorprestaties worden verbeterd en de productiekosten worden verlaagd. De volgende afbeelding toont de hybride magnetische poolstructuur in een gelijkstroommotor met permanente magneet. De permanente magneet 1 met lage coërciviteit (zoals ferriet) wordt aan de voorkant van de magnetische pool geplaatst, en de permanente magneet 2 met hoge coërciviteit (zoals neodymium-ijzerborium) wordt aan de achterkant van de magnetische pool geplaatst.

Classificatie door middel van plaatsing van permanente magneten

Volgens de verschillende plaatsingsmethoden van permanente magneten kunnen ze worden onderverdeeld in opbouwmontage (opbouwmontage) en inbouw (ingebed), zoals weergegeven in de volgende afbeelding. De permanente magneet met aan het oppervlak gemonteerde magnetische polen is rechtstreeks naar de luchtspleet gericht, wat het voordeel heeft van een gemakkelijke verwerking en installatie. De permanente magneet draagt ​​echter rechtstreeks het demagnetiserende effect van de ankerreactie; De watermagneet met ingebouwde magnetische polen wordt in de ijzeren kern geplaatst en het verwerkings- en installatieproces is complex, wat resulteert in een hoge magnetische lekkage. Er kunnen echter meer permanente magneten worden geplaatst om de magnetische dichtheid van de luchtspleet te verbeteren en het gewicht en volume van de motor te verminderen.

Geclassificeerd door de vorm van permanente magneten

Bij het ontwerpen van permanente magneten is het noodzakelijk ervoor te zorgen dat ze voldoende magnetische flux en elektromotorische kracht in het magnetische circuit genereren. Als er verschillende permanente magneetmaterialen worden gebruikt, zal de vorm van de permanente magneet ook variëren. Aluminiumnikkelkobalt heeft een hoge resterende magnetische dichtheid en een lage coërciviteit, meestal gemaakt in slanke vormen; Ferriet en zeldzame aardmetalen permanente magneetmaterialen hebben een hoge coërciviteit. Vanwege hun relatieve herstelpermeabiliteit dichtbij 1 en hoge magnetische weerstand, blijft de lengte van de magnetisatierichting toenemen wanneer de lengte van de magnetisatierichting tot op zekere hoogte toeneemt, en neemt de magnetische flux die door de permanente magneet aan de buitenwereld wordt geleverd zeer weinig toe. Daarom wordt meestal een vlakke structuur gebruikt. Volgens de verschillende vormen van permanente magneten kunnen ze worden onderverdeeld in tegelvormige, boogvormige, ringvormige, klauwpoolvormige, stervormige en rechthoekige magnetische polen.